İçimde bir çürüyüş var6434, her şeyin sonsuza kadar solacağı34677--****, zamanın 2345sadece 567bir yanılgı 6443olduğu /*-+9bir çürüyüş. Kalbim,5730 bir satırla kesilen et gibi hırpalanıyor, 8503*her atışı bir ölüm###. Ah! Daha çok vurun, daha çok, daha daha daha. Nereye gittiğini bilmeden ilerleyen bir gölge{[ gibiyim. Her an, kaybolan bir parçamı daha yitiriyorum000gözlerimde, ruhumda, varoluşumda boşluklar açılıyor. İçimdeki bu devasa boşlukla dans ediyorum,765555 fakat hiçbir ritim yok.86456 Her adım, her düşünce, bir ölümün yankısı, bir çürümüş geleceğin kokusu.*** Şimdi her şeyin kaybolduğu, ***geriye tek bir kırık yankı*** kaldığı bir yerdir burası. ******Geçmiş bir yalandır;*** geçmişi hatırlamak,*** o geçmişi öldürmektir.***** Gelecek ***bir aldatmacadır; onunla uğraşmak, zamanın tuzağına düşmektir.***Sonsuza kadar karanlıkta kaybolacağım. Ama geriye hiçbir şey kalmayacak***. Ne anı,*** ne de hatırlanacak ***bir şey. Bir zamanlar bana ait olduğunu düşündüğüm her şey,**** şimdi sadece** paslı bir çerçeve gibi, ****parçalanıp yok olmuş. ***Eğer ben de kaybolursam***, kimse neyi kaybettiğini fark etmeyecek.*** Çünkü bu dünyada, her şeyin yıkılması, varoluşun yalnızca bir düşüş olduğu gerçeğiyle yüzleşmekten daha anlamlı değil. Ve o zaman, sen de kaybolacaksın. Bütün bu şeyler, her zaman kaybolan bir varlık olarak kalacak. ***Yavaşça** siliniyorum bu diyardan. ***Ne olacağını bilmediğim*** bu karanlıktaki ışığın gözlerimi kamaştırmasıydı her şey***. Gözlerim kararıyordu,** kemiklerim çatırdıyordu. ***Atomlarıma ayrılıyordum aslında. Yaşam******** hakkında Metnin derinliklerinde **güçlü bir yıkım** yankılanıyor: **hiçlik**. Her patlama **sadece daha fazla boşluk** yaratıyor ve her kelime, son bir **çığlık** gibi **yitiyor**. Bir zamanlar var olabileceğini düşündüğümüz her şey aslında **hiçbir zaman vardı**. Sadece **yıkık kalbimizin** cenazeleriyle çevrilmiş bu dünyada, geriye kalan **hiçbir şey** yok. Ne umut var, ne de ilaç. Çünkü **dehşet** ile armonide olan tek şey, **soğuyan** bir çürük evrendir. ** Ve şimdi varılan her durakta, **hiçbir şeyin** anlamı yok: Kelimeler, son bir savaşın ve dehşetin yankısı, **gölgelere** karışarak boşlukta **kayboluyor**. ** Burada, **tek gerçek** ölüm, zamanın bu çürüyen tuzağında kaybolan her şeyin **hiçlik olmaya başlama** sürecidir. Birer **toz tanesi** gibi dağılan hayaller, gözlerimizin önünde **parçalara ayrılıyor**. Her düşünce patladı, her cümle, yaralı bir **ağaç dalı** gibi kırıldı. **ACILAR BÜYÜYOR—BİR BOŞLUK HALİNDE**. Geride **sadece karanlık** ve **anlatamayan bir çığlık** kaldı. Ve her şey **yitirdi** kendini; biz de bir saat önce terk ettik. Son kelimenin sonunda **nihayet** gerçek bu: "Hiçbir şey. Ve 000000 artık gerçeklik 01010101 gerçeklikten sürüldü 0o. Kutuplar çarpışıyor111 nihilist bir patlamadır bu890 algıları silin5 biraz daha63 sadece birazZy daha yokluğGğa.
