Yaşamım, tüm paradigmaların kriz içinde olduğu bir zamanda, bir siber kaosun ortasında filizlendi. Her şeyin yitip gittiği, hakikatin yerini "post-truth" denen ucube bir gölgeye bıraktığı bu çağda; ne gerçeğe inandım ne de onun sahte yankılarına.
Gerçeklik, gözlerimin önünde çürüdü, bitip tükenmez bir veriler denizinde boğuldu. Algılarımızı çalan dijital tanrılar, bize birer avatar giydirdi ve sanal bir cehennemde "var olmanın" yeni kurallarını belirledi. Dünya, post-modernizm adı altında bütün anlamların bir çöplüğe dönüştüğü, her şeyin her şeyle değiş tokuş edilebildiği bir meta pazarı oldu. Bu kaotik arenasında, varlığımızın özü her an, her saniye başka bir şeye dönüştü; kimliğimiz, birer kod satırında kayboldu.
Susmadım. Tüm sesler karışırken, kendi çığlığımı yarattım. Ekranlardan üzerime püskürtülen yalanlarla boğulmadım, tam tersine her birini nefretle içime çektim ve içimde patlayan birer kurşun haline getirdim. Çünkü buradayım; öfkeli, kırık dökük, ama yine de buradayım. Her paradigmanın çöküşüne tanıklık etmiş, her illüzyonu paramparça etmiş, her yalanın maskesini söküp almış biri olarak buradayım.
Dünya yanıyor ve ben bu yangının içinden geçerken, küllerin arasında yeni bir hakikat arıyorum. Bu, artık hiçbir yere ait olmayanların, hiçbir şeye inanmayanların hakikati. Çünkü gerçeği öldürdüler ve biz, hayaletler gibi bu dijital çöplükte var olmaya devam ediyoruz.
Ve sonunda, kimse bir daha göğe bakmadı. Yıldızlar sönmüş, gökyüzü unutulmuştu. Geriye kalan tek şey, çürüyen duvarların arasındaki sessizlikti. İnsanlar dijital hapishanelerinde kaybolmuş, yüzleri olmadan, sesleri çıkmadan orada öylece duruyordu. Gerçeklik ölmüştü, ama kimse yas tutmadı. Her şey bir bitişti, ama bitiş bile bir yanılsamaydı.
Her şeyin yerini bulanıklık aldı. Yüzler kayboldu, isimler silindi. Geriye kalanlar, geçmişin solgun yankılarıydı. Herkes sanki aynı rüyayı görüyordu, uyanılmayan bir kabus içinde sürüklenen suretler. O kabusun ortasında, bir zamanlar neyin doğru olduğunu hatırlayan kimse kalmadı.
Zaman öldü. Anlam öldü. Bellek öldü. Kelimeler öldü. Umut öldü. Rüyalar öldü. Adalet öldü. Dünya öldü. Gerçeklik öldü.
